— “Een erotische ontdekkingstocht vol fantasie en verbeelding” —

Party in black and white (deel 1)

De band speelt fantastisch in het zwart en wit van de vrolijke feestmuziek. Trombones en trompetten schallen, de gitaren spelen hun strike and katch again en mijn vriend Robert is in vorm. Zijn basgitaar dreunt deze avond heerlijke lijnen door de opzwepende skanummers heen. Aangevoerd door Al, die we The Big Chief noemen. Het publiek danst op elke song, de Jamaican rum en biertjes vloeien rijkelijk. Robert en Al vormen de motor van de band. Van hen komen de zelfgeschreven songs. Mijn vriend draagt de melodieën aan, als Al weer een gedicht af heeft, waarbij het van pas komt dat hij lang in Engeland gewoond heeft. Hij kent de termen en de straattaal van de Britten, die zo goed in de songs passen. En daarbij: het is een zo zachtaardige vent. Iets dat je niet vermoeden zou bij zo’n imposante verschijning van bijna twee meter lengte. Zo wit als mijn vriend is, zo zwart is “de grote baas” gekleurd.

Als het feest is afgelopen, moeten alle instrumenten en apparatuur weer in de auto’s en busjes geladen worden. Pas om drie uur ’s nachts rijden we naar huis. Veel bandleden gaan met hun eigen voertuigen huiswaarts. Al, Robert en ik zijn in onze volgeladen bus gestapt. De stemming is opperbest, de adrenaline van het succesvolle concert giert nog door ieders lichaam en geest. In de cabine van het busje bevindt zich nog een ouderwetse cassettespeler. Al heeft er één van zijn bandjes ingedrukt. Daar schallen The Specials, Madness, The Selekter en ook het Melbourne Ska Orchestra door de speakers. Alsof we er nog helemaal geen gig op hebben zitten, brullen we veel nummers mee. Totdat we bij ons huis, dat van Robert en mij, zijn aangekomen. Daar kunnen we het busje net kwijt in de kleine garage. Dat Al bij ons blijft slapen hebben we al eerder afgesproken. Hij pakt een tas uit het busje en loopt met ons mee, het huis in.

Op de bovenverdieping nemen Robert en ik een snelle douche. Zo krijgt Al de tijd om op de slaapkamer alles in orde te maken. Niet veel later liggen we zij aan zij naar de regen van de douche te luisteren, waar onze reus zich schoon schrobt. Nadat de kraan dichtgedraaid wordt, sluipt eindelijk de stilte van nacht naar binnen. Waar die rust niet komen kan is in mijn hoofd. Daar is het concert nog steeds gaande. Het is zo’n vrolijk feest geweest, wat hebben we een plezier gehad en wat kreeg de band de mensen mee. Alle voetjes gingen van de vloer, zo gaan de beelden als een film aan mij voorbij. Ik lig in het donker te staren en hoor even later het geronk van mijn vriend naast me. Zoals zo vaak is hij als een blok in slaap gevallen, iets waar ik zo jaloers op worden kan. Ik kan de nachtrust totaal niet vatten en stap stilletjes uit bed. Ik ben van plan naar beneden te gaan, om in de keuken een glas melk te drinken. Iets dat nog wel eens helpen kan om in slaap te geraken.

Zo zacht ik kan loop ik de trap af naar beneden. Omlaag kijkend zie ik een streepje licht onder de kamerdeur door piepen. Zal ik vergeten zijn het licht uit te doen? Maar dan hoor ik geluiden. Heel aparte geluiden. Dat van mensen die drukdoende met elkaar zijn. Vrijende mensen. Nieuwsgierig sluip ik naar de kamerdeur en open die op een kiertje. Het is net genoeg om een bijzonder tafereel te zien. Midden op de bank hangt Al met zijn voeten op de salontafel, tegenover onze televisie. Hij heeft een pornozender opgezet. Een heel stel mannen zijn daar druk bezig een gewillige dame te verwennen. Al heeft inmiddels zijn enorme, donkere penis uit zijn pyjamabroek gevist. Hij houdt die met één hand stevig vast en masseert in slow motion. In films zie je het vaker, maar ditmaal kan ik het met eigen ogen aanschouwen, wat een joekel. Zwart, geaderd en een dikke kop die een beetje glanst van het voorvocht. Daardoor kan hij zijn voorhuid er zachtjes overheen laten glijden.

Nog voordat ik antwoord heb op de vraag of ik dit wel mag bekijken, hoor de zware, kenmerkende stem van Al zeggen: “kom maar binnen, help me maar een beetje”. Een beetje rood op de wangen, omdat ik ben ontdekt, loop ik de kamer binnen en naar de bank. “Houd hem maar even vast, als je wilt”, nodigt Al mij uit. Ik ga naast hem zitten. Onwennig strek ik mijn hand uit om dat enorme ding te pakken. Wat is die lekker warm. Mijn hand is volledig gevuld. Het geluid op de televisie van hijgende en kreunende mensen benevelen me. Het past precies bij de enorme spanning in mijn hoofd en lichaam. Voorzichtig wrijf ik mijn hand over de schacht van deze heerlijke penis. Nu voeg ik mijn andere hand er ook bij en begin steviger te trekken. In mijn mond verzamel ik speeksel, dat ik precies op de kop laat landen. Daardoor glibbert de voorhuid er nog lekkerder overheen, getuige het kreunen van The Big Chief.

Als ik even opzij kijk, zie ik dat een dame door drie heren wordt bediend. Op de knieën zuigt ze hartstochtelijk op de penis van de man die voor haar bed staat. De man die onder haar ligt, neukt met stevige stoten haar kutje. Een derde heeft zijn lid tussen haar billen geschoven. “Mmmmmm”, gromt Al. De beelden brengen hem duidelijk in extase, of zijn het mijn handen die dat doen? Af en toe trekt hij met zijn benen van verrukking. Ik maak het laatste knoopje van de broekband van zijn pyjama los. Nu kan ik zien hoe zijn ballen telkens een stukje mee omhoog en omlaaggaan, als ik met mijn andere hand aan de forse piemel trek. Met mijn vingertoppen kietel ik zijn zak. “Oh ja, ik kom”, kreunt Al. En dan gebeurt het dat in een vliegende vaart een stroom sperma uit zijn penis ontsnapt. Gevolgd door nog een golf, die de lucht invliegt en op de hand landt waarmee ik zijn stam omvat. Het warme witte goedje vloeit traag van mijn vingers af. Ik sta op en haal een keukenrol op. Met het papier wrijf ik zijn stam en ballen schoon. Vervolgens ga ik terug naar de keuken om mijn handen te wassen.

“Dat kun je goed Lynn”, complimenteert Al mij nog nazuchtend, als ik weer naast hem op de bank zit. Met de afstandsbediening wil hij de TV uitzetten, maar ik houd hem tegen. Zo blijf ik nog een poosje in die opgewonden sfeer van zojuist. Samen kijken we hoe de heren en de dame zich nog uitstekend met elkaar vermaken. Gehijg en gekreun vult de kamer, totdat we daar doorheen gestommel horen. Is Robert toch uit bed gekomen? Ik dacht dat hij in een diepe slaap was gevallen. Dat is blijkbaar toch niet het geval, nu ik toch duidelijk horen kan hoe de voetstappen op de trap steeds een beetje luider worden. “Potverdorie, dat is me ook een mooie boel”, kan ik nog net verstaan.

Wordt vervolgd.

Beoordeel dit verhaal

Plaats een Reactie

Ben je een robot? *