— “Een erotische ontdekkingstocht vol fantasie en verbeelding” —

Pokeren

Ik loop door een ingewikkeld gangensysteem. Zaal 3.68, daar moet ik zijn. Wat een doolhof hier. Helemaal achterin de gang vind ik eindelijk een deur met een bordje met 3.68 erop. Hier is het. Ik klop beschaafd op de deur en hoor een ‘binnen’. Ik doe de deur open en stap de zaal in. Nou ja, zaal.. Eerder een ruime kamer. Er hangt een bordeauxrood velours gordijn voor de deur. Ik draai de deur van de kamer op slot en stap nieuwsgierig door het gordijn. En daar zit jij, op een grote bruine chesterfieldstoel. Je benen over elkaar geslagen, een glas whiskey in je hand. Voor je op tafel liggen kaarten. Het is warm in de slecht verlichte kamer. Het is schemerig, de enige bron van verlichting is de grote lamp op de tafel tussen ons in. Ik glimlach als ik zie dat jij je net als ik voorbereid hebt op het pokeren. Je bent gekleed in jasje, gilet, overhemd en stropdas. Alsof jij al die extra kledingstukken nodig gaat hebben…

Je gebaart me tegenover je te gaan zitten. Ik zet mijn tas weg en ga in de chesterfield tegenover je zitten. Ik sla mijn benen over elkaar en kijk je aan. “Zo. Pokeren?” Je glimlacht en buigt naar de tafel toe en neemt de kaarten in je handen. Terwijl je de kaarten schudt en deelt, schuif je een doos mijn kant op. Ik neem hem van je aan en open de doos. Sigaren. Ik neem er een uit de doos en zet de doos terug op tafel. Ik ruik aan de sigaar en terwijl ik je aankijk, laat ik de sigaar langs mijn kaaklijn glijden. Ik zie hoe jouw ogen de sigaar volgen. Ik laat hem nog een stukje langs mijn hals naar beneden glijden, langs het randje van mijn decolleté en berg hem dan weer netjes in de doos op. Ik zie je slikken. “Klaar voor het pokeren?,” vraag je. Ik knik. Natuurlijk heb ik van tevoren de spelregels doorgenomen, maar ik heb niet de illusie om van een ervaren pokeraar te kunnen winnen. Dus ik bluf en ik vertrouw op mijn poker-face.

Al snel heb ik het eerste potje verloren. Geamuseerd kijk je toe welk kledingstuk ik als eerst uit zal trekken. Langzaam knoop ik 1 voor 1 de knopen van mijn jasje open en alsof ik blaak van zelfvertrouwen, trek mijn jasje uit en laat het naast de stoel op de grond vallen. Ok, 1-0 voor jou.

Tijdens het spelen praten we niet, alleen het hoognodige wordt gezegd, de rest gebeurt met lichaamstaal. En ik krijg het warm van jouw lichaamstaal. Hoe je zelfverzekerd de kaarten over de tafel schuift, bekijkt en besluit. Hoe je mij met een licht ironische glimlach aankijkt als het mijn beurt is. En als jouw hand mijn hand heel even aanraakt bij het geven van de kaarten, krijg ik het zelfs heet. Zwijgend schenk je een glas whiskey voor me in en zet dat voor me neer. Ik drink geen sterke drank, dus ik neem het meer voor de vorm aan. Ik laat de whiskey ronddansen in mijn glas en ruik de geur van de vloeistof. Maar zonder een slok te nemen zet ik het weer op tafel. Tijd voor ronde twee. Die ik natuurlijk kansloos verlies. Binnen mum van tijd heb ik mijn blouse al kwijt gespeeld. En niet lang daarna is mijn rok aan de beurt. Ik ga staan, draai mijn rug naar je toe en rits de rok open. Tergend langzaam laat ik hem langs mijn billen naar beneden glijden. Dan draai ik me om. Ik sta voor je, met niets anders dan mijn body, mijn jarretelles en mijn pumps aan. En een gouden ketting om, die net met een uiteinde tussen mijn borsten verdwijnt. Ik zie je blik van boven naar beneden langs mijn lichaam glijden. Ik stap uit mijn rok en ga op de rugleuning van de chesterfield zitten, mijn benen iets uit elkaar op de zitting. “Nieuwe kaarten alsjeblieft?” Ik zie je blik gericht op mijn kruis. Mijn blik op jouw kruis vertelt me dat wat je ziet je niet onberoerd laat. Terwijl je de kaarten opnieuw schudt, neem ik de sigaar opnieuw uit de doos. Ik leun op een arm wat achterover, sluit mijn ogen en snuif de geur van de sigaar op. Dan kijk ik je aan en laat de sigaar via mijn bovenbeen richting mijn kruis glijden. Je slikt, volgt de sigaar. En vergeet te delen. “Kaarten?” Je herstelt je vlug en deelt de kaarten. Maar je bent afgeleid en met meer geluk dan wijsheid win ik dit potje. Je trekt je jasje uit. En vooruit, ook meteen maar je gilet.

Het volgende potje heb ik minder geluk. Je plukt een voor een de pumps van mijn uitgestoken benen. En je kan het niet laten om even met je hand langs mijn kous te glijden. Ik geef je een zetje met mijn voet en jij ploft achterover in jouw stoel. Met een lach deel je ietwat gehaast de kaarten voor het volgende potje. En ook die verlies ik grandioos. Ik spreid mijn benen wat verder en knip de knoopjes van mijn body open. En daar laat ik het bij. Ik kijk je uitdagend aan, tussen mijn vingers nog steeds de sigaar. Jij trekt je wenkbrauw op. En dan maai je in 1 beweging alle kaarten van tafel, leunt voorover en trek me aan mijn ketting naar je toe. “Fuck de poker, tijd voor een ander spel,” kreun je in mijn oor. Ik sta over de tafel gebogen, mijn handen steunend op tafel en jij schuift de bandjes van mijn body van mijn schouders. Je trekt de sigaar uit mijn vingers en gooit hem ergens in een hoekje. “Die hebben we vandaag niet nodig.” Ik zie vuur in jouw ogen. Ik trek me aan jouw stropdas omhoog en eindelijk zoen ik je. Fuck inderdaad de poker, de inleiding is nu wel lang genoeg geweest.

Als je gaat staan, trek je me aan mijn ketting mee omhoog. Je loopt om de tafel heen en ik volg je zo goed en zo kwaad als ik kan. Je gaat achter me staan en vouwt me over de armleuning van de chesterfield. Je stroopt mijn body omhoog, over mijn rug en trekt hem uiteindelijk over mijn hoofd en slingert hem ook ergens in een hoekje. Ik voel de punt van je stropdas over mijn rug en voel een rilling door mijn lijf. “En nu dan, meisje” zeg je met een lage stem in mijn oor, “heb je nu ook nog goede ideeën?” Ik duw mijn bovenlijf omhoog zodat mijn mond in de buurt van jouw oor komt. “Het lijkt me nu een goed idee dat jij nu je best gaat doen,” fluister ik.

Beoordeel dit verhaal

3 Reacties

  1. Mario 26 okt 2020
  2. Martin 07 nov 2020
  3. Martin Tamerius 10 nov 2020

Plaats een Reactie

Ben je een robot? *