Pagina 1 van 1

Hij wil meer vrijheid, zij niet (meer)

Geplaatst: di 11 oktober 2005, 0:04
door BiMyWillow
Al een tijdje bezig met open relaties. Her en der over geschreven.
Nu weer een drempel: ik zit in mijn 'huismus' periode en wil ff het hele gedoe rond vrijheid binnen onze relatie en andere mensen onze relatie binnenlaten even op pauze zetten. Hij heeft juist meer vrijheid nodig. Hij heeft een paar leuke vrouwen ontmoet en wil graag verder. Ik ben er niet aan toe. Hij stopt ermee, tegen zijn zin in en neemt afstand. Ook van mij. Onze relatie even op pauze. Dit is ook niets. Maar ik heb eerder de fout gemaakt om door te bijten en tegen mijn gevoel in te gaan en hem maar zijn zin gegeven. Nu wil/kan ik dat niet meer. Het komt vast goed. Maar het is eenzaam als we voor de zoveelste keer niet in dezelfde pas lopen.

Zijn er mannen in het huis die ook sneller willen dan zij?
Zijn er vrouwen in het huis die ook niet willen?

Hoe gaan jullie hiermee om?

Ik wil begrijpen... Zinvolle bijdragen zijn van harte welkom!

Geplaatst: di 11 oktober 2005, 0:15
door Ant-Zen
? Uit je vorige bijdragen meende ik onthouden te hebben dat jij dates had (met nadruk op had) en hij niet. Klopt dit? (wanneer ik je voorstel-post lees klopt dit idd)

Ik probeer me nu in te leven in het hoofd van je man. Hij wil gewoon hetzelfde meemaken als wat jij gedaan hebt en heeft daar nu de mogelijkheid toe. Het feit dat jij nu anders erover denkt en geen ruimte toelaat voor andere seskuele contacten (verbeter me als ik fout ben) kan voor een frustratie zorgen bij hem ("zij wel en ik niet?") en daardoor heeft ie nu deze beslissing (relatie op pauze) genomen.

Waarom was je ooit aan die "open relatie" begonnen? Was dat voor hem ook niet onder een druk omdat jij iets tekort kwam in je relatie? (andermaal: verbeter me als ik fout ben)

Geplaatst: di 11 oktober 2005, 0:19
door Jessebel
Eerlijk en helder topic BiMyWillow....

Erg jammer dat je man ook afstand van jou neemt...
Is het een soort van 'mokken' ? Of is er meer aan de hand met hem (bijv twijfels?).
Hoe denkt hij er zelf over? Want met afstand nemen kom je natuurlijk geen ene stap verder... of ervaart hij het ook als 'pauze' om alles even voor zichzelf op een rijtje te zetten?

Enneh... hoelang is dit al? Hebben het hier over weken, maanden of jaren? (is dit voor jou echt een 'fase' of heb je het gevoel dat je definitief wilt stoppen met jullie relatievorm? Persoonlijk kan ik me voorstellen dat het een vicieuse cirkel is; als je de geborgenheid van je man niet kan terugvinden, is het gevoelsmatig ook niet 'oke' om hem dan 'vrij' te laten. JIJ hebt nu al die aandacht nodig, misschien? En door de verandering in vrijheid neemt hij juist meer afstand, etcetc)

Nogmaals, bedankt voor je openheid.
Sorry van alle vragen (doe ik het eens terug :P ) maar ik denk dat dat het beste hulpmiddel is dat IK je in ieder geval mee kan geven.

Sluit me verder ook bij AZ aan

:)

Geplaatst: di 11 oktober 2005, 0:42
door BiMyWillow
@ Ant-Zen, heldere vragen :)
Het verhaal is ingewikkeld en ik kan hier niet alles uit de doeken doen. We zijn samen begonnen met zijn/onze fantasieen verwezenlijken. Op een gegeven moment ging het slecht tussen ons en ben ik mijn eigen weg gegaan. Ik begrijp de frustratie dan ook.
Open relatie zijn we begonnen uit een ideaal van ons beiden: seks en liefde en vrijheid. Vanaf het begin.

@Jessebel: dank voor je begrip! :)
Het is mokken.
Dan neem ik ook maar afstand. Wat kan ik anders?
Dit is pas recentelijk, paar dagen. Dus ik denk pauze om idd alles op een rijtje te zetten. Is ook prima, wat mij betreft.
Ja, ik heb de aandacht nodig, ik heb al genoeg gedaan voor mijn gevoel. Ik wil nu van andere dingen in het leven genieten, o.a. puur van elkaar en ons gezin.
Vicieuze cirkel volop idd.
Ik zou het niet meer weten.
Weet alleen 1 ding: ik laat me niet pushen. Ik ga niet meer door schuldgevoelens hem maar zijn zin geven. Ik blijf staan waar ik ben. Ben ik te star? Hoe kan ik toch dat begrip tonen en me niet laten manipuleren om dingen te doen tegen mijn zin in?

Geplaatst: di 11 oktober 2005, 0:54
door Jessebel
Het lijkt alsof je 'alles' voor hem deed.... maar was het dan eigenlijk niet zijn ideaal?

Als je niet over je eigen grens gegaan was? Was het nu nog je ideaal?

(er vanuit gaande dat het ook jouw ideaal was. Wat waren toen je gevoelens en beweegredenen, waarom zijn die veranderd -is dat een innerlijk proces geweest of komt het puur door onverwachte wendingen in je relatie-? Is de basis van je overtuiging er nog, of is dat ook geheel verdwenen?)

Wat IS NU je ideaal?


zomaar wat vragen

Geplaatst: di 11 oktober 2005, 16:45
door BiMyWillow
@ Jessebel, wat een vragen allemaal ;)
Lees ik hieruit dat je dat meer 'helpend' vraagt en niet omdat jij ook die vrijheid niet wilt? Of herken je toch iets in mijn verhaal?
(Idem voor Ant-Zen: herken je iets in mijn verhaal?)

Tja idealen...
Onze ideaal was het geromantiseerde beeld van een (seks) commune.
Vrijheid, liefde, seks, one big happy family ;)
Maar de overgang naar praktijk ging moeizaam. Eigenlijk bleek dat onze idealen verschilden.
Ik merk dat die verschillen zo onoverbrugbaar geworden lijken zijn dat ik het gevoel heb dat ik nu al onderdeel ben van zijn 'harem'. Er is geen wederkerigheid meer. Ik voel me verloren en onveilig. En zolang ik me zo voel ben ik doodsbang dat hij me in de steek zal laten. Ik durf dus geen stap meer vooruit.
Ik wil dus meer werken aan 'ons'. Ik wil me weer veilig voelen.
Die hele openheid/vrijheid heeft me alleen verder verwijderd van mijn ideaal. En van een veilig 'relatiegevoel'.
Dus zodoende twijfel ik... Misschien is die openheid/vrijheid te open voor mij???

Wat ik eigenlijk nodig heb is vrijheid binnen veiligheid.

Geplaatst: di 11 oktober 2005, 17:30
door Jessebel
Ja ik vraag helpend, omdat ik weet dat het niet zelden is dat antwoorden geven voor jezelf verhelderend kan werken, en in het geval van problemen wel eens tot oplossingen kúnnen leiden.

Plus... ik probeer gewoon jullie situatie te begrijpen :wink:

Herkenbaar is het niet nee.

Het lijkt me sowieso heel belangrijk om samen aan jullie relatiebasis te werken. Want in de basis was er blijkbaar een miscommunicatie als ik het goed heb. Dus idd... voorlopig niets van buiten meer (voor beiden!).
Hij zal toch echt meer aandacht aan je moeten besteden anders raakt het op een dood punt lijkt me. Dat moet hij toch ook inzien? (wat zegt hij daarop?)

....Even voor de duidelijkheid; hij wil dus relaties helemaal delen, dus niet de relatie met jou als basis? Maar meerdere vrouwen op gelijke basis?

Zou hij theoretisch gezien die vrouwen (en jou) ook op gelijke basis delen met andere mannen?

Gaat het er jou om dat je alles samen wilt doen? Dus geen relaties apart?

Welke vrijheden wil je voor jezelf, en welke kan jij hem geven? Strookt dát met elkaar?

Hoef je niet op te antwoorden verder.... ik vraag me die dingen enkel af...

MAAR... ik besef dat dit niet je bedoeling was... dus..
terug naar de start:
Zijn er mannen in het huis die ook sneller willen dan zij?
Zijn er vrouwen in het huis die ook niet willen?

Hoe gaan jullie hiermee om?

Geplaatst: di 11 oktober 2005, 17:54
door BiMyWillow
Jessebel, je vragen zijn heel welkom, hoor! :) Vind het lief van je, dank je wel! :) Ik vroeg ook een 'zinvolle bijdragen' en je bijdragen zijn zeker zinvol! :)

Idd, ik heb geen behoefte aan een dubbelleven. Ik wil dat hij overal bij is.
Ik hoef dus niets voor mezelf te hebben. Ik wil het liefste alles delen. Ik vind het niet erg om bijv. te mailen/flirten/praten met een andere man, maar ik wil niet dat apart contact de boventoon voert. Ik heb daar geen behoefte aan, ik voel me daar niet prettig bij. Nooit gevoeld trouwens.

Op dit moment kan ik hem niets geven. Alles is bedreigend.
Ik merk wel dat ik wel naartoe zou kunnen werken als hij zou vrijen samen met mij en een andere vrouw (of ernaartoe werken).

Geplaatst: di 11 oktober 2005, 20:56
door BiMyWillow
Ik heb alles even herlezen en hier en daar lijkt het alsof hij de boosdoener is en ik de slachtoffer. Zo ligt het natuurlijk niet. Ik neem ook alle verantwoordelijkheid voor al mijn stomme zetten en fouten en heb erg spijt dat ik niet veel eerder 'nee' heb gezegd. Maar ja... dat is te laat voor...
Soms vrees ik dat de schade die ik mezelf aangedaan onherstelbaar is...
Maar genoeg...

Geplaatst: di 11 oktober 2005, 21:11
door Sfinxs
meis je heb een mail van mij