Een erotische ontdekkingtocht

61. Een Nieuwe Dag

Jennifer onderging haar eerste gangbang alsof het een droom was. Gefascineerd staarde ze in de donkere ogen van Moon, haar dapper standhoudende lotgenote in dit uur van beproeving. Schuin achter Moon stond Leo aandachtig toe te kijken. Zolang Leo naar haar bleef kijken, was het alsof al die harde lullen, die kronkelende tongen en die knedende handen van hém waren… verlengstukken van hem… Ze glimlachte hem toe, dwars door haar tranen heen.

Uiteindelijk, toen zowel Moon als Jennifer amper nog op hun benen konden staan onder het niet-aflatende penetratiegeweld, gaf Leo een teken dat het afgelopen was. Beide vrouwen werden door de twee negers voorzichtig van hun boeien ontdaan en opgetild.
“Breng ze maar naar boven, allebei naar hun eigen kamer”, dirigeerde Leo Winnen.

Boven, op de overloop wees Alexandra de juiste kamers aan. Jennifer zweefde in de armen van haar krachtige begeleider een ruime kamer binnen, met een heus kingsize hemelbed met klamboe, een heerlijke wierrookgeur en hier en daar een paar subtiele kaarsjes. De zwarte man drapeerde haar zorgzaam op het bed, dat met gebroken wit beddengoed was opgemaakt. Haar ogen vielen onmiddellijk dicht.

Een uur later schrok ze wakker. Iemand was bezig bij haar onder de dekens te kruipen.
“Jennepen, ik ben het”, fluisterde Leo warm in haar oor.
Ze strekte haar armen naar hem uit. Hij kuste haar zoekende handen, draaide haar vervolgens liefdevol om, vlijde zich naadloos tegen haar rug en billen en kroelde met zijn vingers zachtjes door haar haar.
Het voelde alsof hij daar altijd al had gelegen, alsof hij daar hoorde, rustig ademend in haar hals, als haar natuurlijke rugdekking. Ze wilde iets tegen hem zeggen. Iets liefs. Maar ze was veel te moe. Morgen dan maar. Met een tevreden kreun viel ze opnieuw in een droomloze slaap.

De volgende ochtend werd ze wakker van de oorverdovende stilte in het bos. Een roodborst zat vlak onder het open raam zijn territoriumriedeltje af te draaien… In háár flat werd vogelzang altijd overstemd door auto’s en trams. In haar binnenste sprong iets op en neer met een ongekende energie… Het was pure blijheid. Vanaf vandaag was alles voorgoed anders. Vlak achter haar oorschelp voelde ze de warme adem van een man.

Ze schrok zich wild van haar gsm, die ergens naast het bed afging. Ze dook naar voren om het lawaaiige ding uit haar tas te trekken.
“Met Jennifer.”
“Met Rachel. EN??? Hoe was je avondje in de sm-kelder van die vent, die boskabouter?”
Jenny was even sprakeloos. Leo’s wijsvinger trok een langzame, aandachtige baan over haar ruggengraat, tot in haar bilspleet. Ze rilde genietend. Wat deed hij nú weer voor lekkers?
“Jezus Rachel…hoe laat is het eigenlijk?”
“Half twaalf…bel ik te vroeg…of uh…ben je eigenlijk wel thuis?”
“Nee, ik lig hier naast Leo Winnen in bed. We lagen nog te slapen…”
Het bleef even stil aan de andere kant van de lijn.
“Good for you, meisje. Dus het was fijn?” Rachel klonk gelukkig een stuk milder dan gisteren.
“Het was…het was…NIET na te vertellen. Verreweg het geilste dat ik ooit heb meegemaakt, súperbevredigend gewoon.”
Ze hoorde Leo zachtjes grinniken terwijl zijn vaardige vingers haar wervelkolom bespeelden.
“Hmm, dus nu moeten Tom en ik zeker weer een ander spelletje verzinnen. Mooi is dat! …Nee hoor, geintje. Lekker voor je, Jen. Wat denk je? Is het nu aan met die Winnen?”
“Ik…ik hóóp het…”, stamelde Jenny onzeker.
“Ja!”, klonk het opeens achter haar.
Ze keek verrast achterom. Leo glimlachte haar bemoedigend toe.
“Ik weet niet wat je vriendin precies wil weten, of we het nóg een keer gaan doen of dat je nu mijn meisje bent, maar op beide vragen is het antwoord dus: ja.”
“Rach, ik moet ophangen.”
Jennifer voegde de daad bij het woord, stopte de telefoon weer terug in haar tas en terwijl de roodborst onder het raam onverdroten doorfloot en Alexandra beneden het cappuccinoapparaat liet gieren, stortte ze zich met ongekend enthousiasme op haar nieuwe minnaar.

- EINDE -