Een erotische ontdekkingtocht

51. En hij op mij…

Toch schrok ze alsnog toen de taxichauffeur aanbelde. Even voelde ze een grote, hete klauw die haar maag haast fijnkneep. Stel je voor dat het een ontzettend saai en belegen verjaardagsfeestje zou worden! En dat zij de enige zou zijn die urenlang met stijve tepels zat te wachten op zinderende actie die helemaal niet zou komen…

Ze stapte in de taxi en noemde het adres aan de chauffeur.
“Middenin het bos? Daar lijkt u me nou niet bepaald op gekleed, mevrouwtje!”
“Dat maak ik zelf wel uit, meneertje!”
“Nou zeg! Ik wist niet dat je kwaad werd!”
“Pfff! Mij kríjgt u vanavond niet kwaad, al gaat u op uw hoofd staan.”

Toen de taxi het bospad opdraaide, wachtte haar de eerste verrassing. Zooooo, hij had er wel werk van gemaakt, zeg! Tussen de bomen stonden zo’n honderd waxinelichtjes in gekleurde lantaarntjes, zodat niemand in het donker hoefde te verdwalen. Halverwege het pad hing een spandoek met de tekst: WINNEN HEEFT GEWONNEN!

“Ja, stop hier maar. Ik wil het laatste stukje lopen”, gebood Jennifer. Ze betaalde de chauffeur, trok haar rok recht en stapte uit de taxi. Terwijl de auto achteruit terugreed, probeerde Jenny zo damesachtig mogelijk te lopen op haar hooggehakte sandaaltjes, wat nog niet meeviel op die zachte bosgrond. Vlak voordat ze bij het boshuis kwam, zag ze links een man staan. Het schemerde al flink, dus kneep ze haar ogen tot spleetjes om de contouren van de imposante mannengestalte beter te onderscheiden. Haar hart begon te bonken. Het was Leo Winnen! Wat stond hij daar te doen? De man keek achterom…

“Ha gelukkig, daar ben je!” zei Leo Winnen terwijl hij met een nonchalant gebaar zijn pik weer in zijn broek borg.
“Hihi, stond je te plassen?”
“Ja, een echt natuurmens, he?” Ineens stond hij heel dicht bij haar.
“Eigenlijk sta ik hier al een tijdje naar jou uit te kijken. Ik was bang dat je tóch niet zou komen…”
“Tuurlijk wel! Had ik toch beloofd?”
Hij lachte. Toen boog hij zich naar haar oor en fluisterde: “Heb je toevallig nog aan een cadeautje gedacht?”
Het bloed steeg met een noodvaart naar haar hoofd en als vanzelf kwam er een spontaan ondeugend antwoord van haar lippen gerold: “Uiteraard, Leo. Maar dat krijg je vanavond pas…”
“Mmmmm, spannend!”, antwoordde hij zichtbaar tevreden.

Hij legde zomaar zijn arm om haar schouders en leidde haar naar het huis. Jenny smolt. Zijn lichaamswarmte voelde heerlijk en toch vertrouwd. Zo had ze eigenlijk de rest van de nacht wel door willen drentelen door het bos…

Alle gasten - Jennifer schatte een stuk of dertig - zaten buiten, waar een paar grote kampvuren brandden. Op sommige plekken brandden ook fakkels en verder waxinelichtjes. Ook het huis was binnen spaarzaam verlicht met kaarsen. Op een grote houten tafel in het midden stonden schalen met salades, manden met brood en tientallen flessen wijn, en in een zinken kuip vol water en grote brokken ijs dreven flesjes bier. Ze kreeg meteen een vakantiegevoel. Boven één vuur hing een groot beest aan het spit. Er stonden drie mannen bij met ontbloot bovenlijf, die het lam –want dat was het, begreep ze van Leo- doorlopend insmeerden met kruidenolie en het spit steeds een stukje draaiden zodat het vlees mooi gelijkmatig zou garen. Er draaide een cd die Jennifer niet kon thuisbrengen, maar die wel erg goed klonk.

Toen zag ze Moon, die temidden van een groepje mensen net een trekje nam van een reusachtige pretsigaret. Ze zag eruit als een prinses uit Duizend-en-één-Nacht met haar gouden topje en halftransparante witte broek. Onbeschrijfelijk mooi.


>> wordt vervolgd >>