Een erotische ontdekkingtocht

46. Een + twee =...

Jennifer zocht koortsachtig naar een luchtig antwoord om een rookgordijn op te kunnen trekken, maar Leo Winnen was haar voor.
"Eh… ik bedoel dat boek waar ze over schrijven. Lijkt het je wat?"
Ze haalde enigszins opgelucht adem.
"O, bedoel je dát! Ach…ik was het vanochtend thuis al aan het lezen, maar ik moest halverwege weg om hier op tijd te kunnen zijn. Enne… dat kan ik dan niet uitstaan, dat ik niet weet hoe het verder gaat… Heb jij dat nooit?"
Hij keek haar een beetje bevreemd aan. Misschien was ze nu iets té luchtig geweest… Eigenlijk zou ze niets liever doen dan met deze man eens een indringende boom opzetten over het wat en hoe van sadomasochisme. Maar haar baas had haar met een andere bedoeling naar het idyllische boshuis gestuurd…

Leo liep met Jennifer mee naar buiten.
"Mooi scootertje heb je…"
Moon keek toe vanachter het huiskamerraam. Jenny zwaaide naar Moon en startte haar scooter. Door het raam van de schuur kon ze vaag Alexandra grote streken zien maken op een doek.
"Zaterdag, na 8 uur. Ik zou het fijn vinden als je er was."
Leo keek haar doordringend aan. Jennifer knikte even, glimlachte naar Leo en trok op. Moon zwaaide nogmaals. Jenny zwaaide terug.

Hij keek nog even over z'n schouder terwijl Jennifer het pad af reed, benieuwd of ze zaterdag inderdaad zou komen opdagen. Daarna dacht hij aan het werk dat binnen op hem lag te wachten. Fluitend stapte hij zijn keuken weer binnen. Jenny's gedachten gingen uit naar de deadline die ze nu moest proberen open te breken om de informatie die ze zaterdag nog zou lospeuteren mee te kunnen nemen in het artikel.

Dit waren bij beiden meteen de laatste onpersoonlijke gedachten die ze ooit nog over elkaar zouden hebben. Op de keukentafel lag nog steeds de opengeslagen krant en met een kleine schok schoot hem het intermezzo van daarnet weer in gedachten. Peinzend legde hij zijn hand open, haast koesterend op de recensie van het sm-boek. Hij realiseerde zich dat hij geen antwoord had gekregen op zijn vraag of het boek haar iets leek en vroeg zich af waarom. Ineens herinnerde hij zich haar verwarring en gebloos. Ze had duidelijk gedacht dat hij naar haar seksuele fantasieën vroeg. En stel dat dat inderdaad het geval was geweest, wat zou dan eigenlijk haar antwoord zijn op die vraag? Leo had genoeg ervaring met vrouwen en hun reacties om een vermoeden te hebben…

Op het moment dat Leo's oog weer op de krant was gevallen, stoof Jenny het bospad af en kreeg ze een zelfde schok bij de herinnering aan het gênante moment. Shit, wat ongelofelijk dat ze zich zo in haar kaart had laten kijken! Hoewel ze niet zeker was of Leo 1 en 2 kon optellen, maakte dat eigenlijk niet uit voor haar eigen schaamtegevoel. In feite kon het haar niet zo schelen wat hij ervan dacht. Haar eigen innerlijke reactie op zijn prikkelende 'lijkt het je wat?' vond ze veelzeggender. Terwijl Leo met z'n hand op de krant nog onbekommerd kon twijfelen tussen intuïtie en ratio, was voor Jenny de optelsom al gemaakt: haar teleurstelling over het afbreken van de sm-sfeer door Rachel en Tom, de zinderende boekrecensie, Winnen's dubbelebodem-vraag en haar eigen lijfelijke reactie daarop. Ze wist het antwoord wel en kon er nu niet meer over twijfelen, verdomme.

>> wordt vervolgd >>