Een erotische ontdekkingtocht

45. Een uitnodiging

Leo wees naar de abstracte schilderijen aan de muur: "Alexandra's werk."
"Mooi, lijkt wat op Kandinsky," stelde Jennifer vast.
"Nu je het zegt…"
Hij keek even. "Maar dit wilde ik je eigenlijk laten zien."
Leo wees op een paar foto's van een prachtig gelijnd zeiljacht. Jennifer wist weinig van zeiljachten, maar schoonheid herkende ze. Op één foto stond Moon naakt in de avondzon op het dek. Jennifer vergat even adem te halen. Ze wou dat ze óók op dat jacht was geweest, die avond, samen met Leo en zijn exotische vriendin… Moon was bloot adembenemend mooi: rank en prachtig geproportioneerd. Leo zag haar kijken.
"Ik heb het zeiljacht helaas moeten verkopen. Er ging te veel geld in het huis zitten en in de juridische procedures tegen de wegaanleg."
Leo liet zijn vinger rusten op een foto waar het jacht te zien was in een helderblauwe baai. "Dat was het moeilijkste besluit in mijn leven."
Het nonchalante was nu weg uit zijn toon, zijn stem was zacht en donker. Ze voelde dat hij zich nu echt open stelde. Dat het verkopen van zijn zeilboot werkelijk een zielsrakend besluit was geweest…
"Ik kan me dat wel voorstellen," antwoordde Jennifer met een warme intonatie die ze eigenlijk alleen bij intieme vrienden gebruikte.

"Wil je nog wat cappuccino?"
Jenny twijfelde. Ze moest weer terug naar de redactie.
"Eigenlijk kun je geen nee zeggen, want je kent me nog lang niet genoeg voor je achtergrond-artikel."
Jennifer keek hem even ondeugend aan. "Volgens mij zou ik dan heel lang bij je moeten blijven…"
Leo keek al even ondeugend terug. "Je hebt waarschijnlijk gelijk, maar er zijn maar weinig mensen die ik lang genoeg bij me toelaat."
Leo observeerde Jennifer en ze merkte het. Hij maakte haar onrustig en het irriteerde haar dat hij daartoe in staat was.
"Cappuccino dus."
Leo nam Jennifer mee naar de keuken en nadat het apparaat zijn werk had gedaan, liepen ze naar de woonkamer. Moon las in de vensterbank een tijdschrift en keek even op.

Jennifer en Leo hervatten hun interview, maar de blikken van Moon, Jennifer en Leo kruisten elkaar steeds. Jennifer raakte weer in verwarring.
"Ik moet nu echt gaan, hoor!"
"Maar gelukkig zie ik je over twee dagen weer", antwoordde Leo. Moon glimlachte. "O ja?" zei Jennifer zo vlak mogelijk. De irritatie van daarnet vlamde weer in volle hevigheid op. Ging hij nu ook al haar agenda bepalen?
"Ik geef dan een verjaardagsfeestje, en als je ook komt, dan kun je meteen wat van mijn collega-actievoerders ontmoeten. Voor je artikel…"
Jen schoot in de lach. "Okee, maar alleen als ik mag weten hoe oud je wordt."
Leo werd 42. Jennifer vond dat ze goed leeftijden kon schatten.

Terwijl ze naar het afscheid toepraatten, viel Jenny's oog weer op het artikel in de krant, die nu opengeslagen op de grond lag. Gedurende een seconde of drie hoorde ze niet meer wat Leo zei. Ze schrok toen het ineens stil werd.
"Eh…ja, sorry…wat zei je?"
Er lag een gevaarlijk lachje om zijn mond en hij leek dwars door haar heen te kijken toen hij zei: "Dat is nu al de tweede keer dat je afwezig bent bij dat stuk. Lijkt het je wat?" Ze voelde zich betrapt. Vroeg hij haar nu rechtstreeks naar haar seksuele voorkeuren?

>> wordt vervolgd >>