Een erotische ontdekkingtocht

44. Een exotische verrassing

Ze vervloekte zichzelf. Wat een weinig professioneel gesprek was ze hier aan het voeren! Ze moest voortaan niet meer zulke intensieve vrijpartijen met Tom en Rachel hebben op de avond voor dit soort belangrijke interviews. Het was maar goed dat haar gesprekspartner geanimeerd doorpraatte, schijnbaar zonder zich te realiseren wat zich allemaal in haar verhitte hoofd afspeelde. Driftig maakte ze notities. Leo vertelde honderduit over zijn leven en de anekdotes en reisverhalen rolden over tafel. Een reiziger, rusteloos zwervend over de wereld, zwijmelde Jennifer in gedachten. Net als Slauerhoff: onrustig thuis, onrustig onderweg. Al gauw vergat ze haar aantekeningen en hoorde Leo uit. Ze vond hem een uitermate boeiende verteller, met zijn indringende groengrijze ogen en krachtige kaaklijn. Echt een buitenmens. Hartstochtelijk betrokken en vandaar dus ook de actie. Dit artikel zou zichzelf schrijven…

Het gesprek werd onderbroken door gestommel op de trap. Een lichtgetinte vrouw van eind twintig kwam de keuken binnen. Een pareo gewikkeld om haar middel en daarboven een eenvoudig T-shirt waar kleine tepels doorheen staken. Jennifer probeerde haar herkomst te raden: Chinees? Indonesisch? Of meer Latijns-Amerikaans? De vrouw gaf Jennifer een hand en stelde zich in gebrekkig Nederlands glimlachend voor als Moon. Leo zei een paar woorden Spaans tegen haar, wreef met zijn hand over haar rug en liet die even zakken tot net boven haar bilspleet. Moon kuste hem vluchtig en liep naar de huiskamer. Toen ze de hoek om liep, keek ze Jennifer nog even een fractie van een seconde aan. Leo zag het en zag ook dat Jenny terugkeek naar Moon. Hij grijnsde en Jen kreeg een kleur.
"Snap je waarom ik haar moest meenemen?"
Jennifer knikte. Haar hart bonsde als een leeg containerschip op de Westerschelde door de zinderende intimiteit en indringende blik van Moon. Zat ze hier nou verdomme met haar hele binnenkant naar buiten gekeerd de journalist te spelen? Ze wilde verdergaan met het interview, maar Leo stond op en gebaarde dat Jennifer mee moest.

"Vorig jaar stapte Moon aan boord van mijn zeiljacht in Turkije en sindsdien komt ze regelmatig langs," begon hij alsof Jen daar hardop naar gevraagd had. Ze overtuigde zichzelf binnen een fractie van een seconde dat dit inderdaad ook wel van belang was voor het artikel over deze man en ging mee in zijn verhaal. "Ze is toch geen Turkse?"
"Nee, haar vader is Chinees en haar moeder komt uit Costa Rica."
"Een mooie mengeling."
Leo keek Jennifer aan en beaamde met een donkere, haast hese toon traag en nadrukkelijk: "Héél mooi…"

Hij opende een deur en liet Jennifer voorgaan. Zijn werkkamer. Ze liet haar blik rondgaan. Een groot raam keek uit op de binnenplaats. Tegen een muur stond een grote boekenkast en de andere twee muren hingen vol met moderne en etnografische kunst. In het midden stond een modern bureau met de onvermijdelijke computer. Daar tegenover een grote, moderne bank. Jenny moest een impuls onderdrukken om zich languit op die bank te laten neervallen en hém met zich mee te trekken…

>> wordt vervolgd >>