Een erotische ontdekkingtocht

42. Actiekabouter

Die ochtend was Jennifer laat voor haar interview. Ze had het gevoel dat ze de halve nacht wakker had gelegen. Terwijl ze haar ontbijt zonder proeven naar binnen propte, kon ze de verleiding niet weerstaan om verder te lezen in de ochtendkrant.

Ze reed hard onderweg naar haar afspraak. Ze moest naar één of andere actievoerder die de aanleg van een weg door een bos had weten te voorkomen. Haar hoofdredacteur verwachtte van haar een human interest-verhaal, de man achter de actievoerder… zoiets. Het racen met wapperende haren in de frisse wind deed Jennifer goed. Haar droevige overpeinzingen van die nacht waaiden vanzelf weg en haar grijze cellen concentreerden zich nu op het gesprek dat ze straks ging voeren. Wat voor type zou hij zijn? Onwillekeurig doemde voor haar geestesoog het beeld op van een baardige zonderling met geitenwollen sokken.

Het was even zoeken naar de juiste afslag die naar zijn afgelegen woning in het bos voerde. Ze reed er eerst twee keer voorbij. Na een paar honderd meter in het herfstige bos zag ze tussen de bomen de contouren van een oud boswachtershuis. Ze draaide het erf op. Achter het huis stond een grote schuur, die kennelijk ook werd bewoond. Aan weerszijden van de deur van het boswachtershuis stonden twee hardstenen abstracte beelden en het erf was zorgvuldig opgeluisterd met oude banken, een grote houten tafel, roestige landbouwwerktuigen en potten vol vreemde planten. Nee, dit was zeker niet het huis van een wereldvreemde zonderling. Eerder van een kunstzinnige persoon met een goede smaak en groene vingers.

Jennifer keek enigszins geïmponeerd om zich heen. Uit de woonschuur stapte een vrouw in werkkleding vol verfspatten te voorschijn. "Dag, ik heb een afspraak met Leo Winnen", zei Jennifer. "Dan moet je bij het huis zijn", antwoordde de vrouw behulpzaam. "Loop maar achterom. Hij zit waarschijnlijk nog aan zijn ontbijt" Ze liep om en klopte op de openstaande deur. Een espressoapparaat maakte sissende geluiden. Een bekende donkere vrouwenstem zong. Hee…Cassandra Wilson, die had zij thuis ook.

Ineens stond hij voor haar. "Ha, je bent er al! Ik had je niet gehoord… Aangenaam, Leo Winnen. Kom erin!" Terwijl hij stevig haar hand schudde, voelde ze dat haar wangen ineens verdacht heet werden. Shit, stond ze te blozen? Leo Winnen was begin veertig, zeker 1 meter 90 lang en buitengewoon aangenaam gebouwd. Hij droeg een versleten outdoorbroek en een T-shirt. Ongeschoren, maar wel net onder de douche vandaan. Donkerblond haar, in golven naar achteren gekamd. Terwijl hij haar voor ging naar de huiskamer, kon ze niet nalaten een lekker kontje en stevige bovenbenen te registreren. Jennifer moest een beetje lachen om zichzelf. Bepááld niet de baardige actiekabouter die haar voor ogen stond, deze meneer!

"Wil je koffie, cappuccino, thee….?"
Ze vroeg cappuccino. Op de tafel in de huiskamer lagen stapels kranten en post. Jenny's oog viel op de openliggende pagina van de krant van vandaag. Ze herkende het stuk dat hij kennelijk aan het lezen was met een schok. Opnieuw steeg het bloed naar haar wangen…

>> wordt vervolgd >>