Een erotische ontdekkingtocht

41. Wakker

Boven Jennifers sidderende lichaam keken Tom en Rachel elkaar even aan om een blik van verstandhouding te wisselen. Rachel had het spel nog wel even willen voortzetten, maar volgens Tom had Jenny genoeg… Toch waren ze allebei gefascineerd door de gewillige slavinnenhouding die Jenny zo vanzelfsprekend aannam. En kennelijk vond ze die rol zelf ook erg lekker, want toen haar kapotgesneden slipje in het gras viel, waren er direct ook enkele dikke druppels geilvocht uit haar opgezwollen kutje naar beneden gedrupt.

Tom en Rachel waren een beetje van zichzelf geschrokken. Dominantie ging hen wel héél makkelijk af en dat hadden ze eigenlijk nooit van zichzelf gedacht… Ze voelden allebei een sterke behoefte om het vanaf dit punt over een andere boeg te gooien. Warmte en tederheid wilden ze.
Als bewijs dat er geen fysieke of mentale schade was toegebracht. Haastig, bijna koortsachtig, ontdeden ze Jenny van haar geïmproviseerde boeien. Hun schuldgevoel groeiend met iedere seconde. Het was niet onmogelijk dat ze van schrik en emotie helemaal uit de sfeer was geraakt en misschien zelfs boos over deze actie. Rachel wist eerst zo zeker dat deze vrouwenstraf precies was wat Jenny verlangde…maar nu leek het ineens een misselijke, mensonterende fantasie.

Nu haar handen en voeten los waren, wachtte Jennifer niet tot de blinddoek werd afgedaan, maar trok die haastig zelf weg.Ze knipperde tegen de felheid van het volle daglicht. Vond toen de ogen van haar nu heel verlegen afwachtende geliefden en stak haar armen naar hen uit.
"Ooo mijn god… ik weet niet meer wat ik voelen moet… wat een ongelofelijke ervaring.." bracht ze haperend uit terwijl ze zich tegen haar man en vrouw aannestelde.
Verbaasd beantwoordden Tom en Rachel de omhelzing.
"Ben je niet boos, Jen?" wilde Tom weten. Hij schaamde zich plotseling diep dat hij het lieve kind zo had behandeld.
"BOOS??? Jezus nee…nee.. helemaal niet, niet boos….ik weet het niet…ik vond het vreselijk en…en…mooi tegelijk…"

Van praten over de ervaring kwam die middag niks meer. Opgelucht gaven ze zich alledrie over aan elkaar en vrijden urenlang, speels genietend van elkaars gezelschap.

In de weken daarna dacht Jenny vaak aan die middag en aan wat ze toen gevoeld had. Het mes had haar niet meer losgelaten. Wanneer ze Tom en Rachel bezocht, probeerde ze het onderwerp vaak ter sprake te brengen, maar het was net alsof haar minnaars er niet over wilden praten.

Tom en Rachel spraken er onderling ook niet meer over. Er waren tussen hen geen woorden nodig geweest om van elkaar te weten dat het niet bij ze had gepast, de straf, de haringen en het koude staal. Ze hielden van Jenny, en wilden alles voor haar doen, maar dit voelde niet goed. En voor zover ze konden overzien, had het ook Jenny afgeschrikt. Als ze kwam en het op vrijen uitliep, dan bleef Jennifer altijd soft en straight.

In de stilte van haar lege bed lag Jenny zachtjes te snikken. Ze begreep zelf niet goed waarom ze iedere keer weer volschoot als ze aan dat ene moment dacht. Of eigenlijk…ze wist het wel. Ze had het fijn gevonden en treurde omdat Tom en Rachel iets in haar hadden wakker gemaakt waar ze zich nu van afkeerden. Zes maanden nadat Jenny haar grootste verlangen had leren invullen met Tom en Rach was ze terug bij af. Ditmaal huilde ze om de ontdekking dat er iets veel groters in haar hart bleek dat was losgemaakt en nu om invulling smeekte…

>> wordt vervolgd >>