venster sluiten

Een erotische ontdekkingtocht

37.
Trio-tisch hoogtepunt

Dreigend leunde hij over haar, maar zonder haar lichaam te raken. Rachel schoof wat naar achteren en liet een hand tussen zijn billen glijden. Tussen zijn benen greep ze zijn wippende erectie. Hij begon op dominante toon tegen Jenny te praten.
'Zo. Ik wed dat er iets is dat je van me wilt, hè?'
Ze durfde niet te antwoorden, knikte stom. Haar lichaam stond stijf van gespannen verwachting.
'Je wilt maar al te graag dat ik je hier en nu neem, toch?'
Weer snikte ze, heftiger deze keer.
'Ik denk dat je er helemaal rijp voor bent. Dat je nat, warm en nauw bent. Ik vind het vast ook heel lekker, hè?', fluisterde hij hees. Bij die woorden drukte Rachel zijn eikel tussen Jenny's schaamlipjes. Ze kronkelde van opwinding en verwachting. Het ging echter niet verder. De eikel lag tussen haar lipjes. Klaar om toe te stoten maar wachtend, uitstellend.

De hitte van zijn eikel brandde tot in haar borst en hij vroeg: 'Je wil me, toch?'
'Ja, ja', gilde ze en ze stootte haar heupen omhoog in een poging hem te vangen. Hij was echter sneller. 'Ja, ja, wat? Zeg het! Wat wil je?'
'Ik wil je', steunde ze.
'Wat wil je dat ik doe? Zeg het, ik wil het horen! Je wilt dat ik je…'
'Tom, alsjeblieft, ik wil je. Toe!'
'Zeg het! Je wilt dat ik je…'
'God, oh god. Toe nou', kreunde ze, nauwelijks nog beseffend dat haar gesmeek hem alleen maar geiler en woester maakte.
'Je-wilt-dat-ik-je-…', herhaalde hij tergend langzaam, met lage stem.
'Neuk me, neuk me dan. Alsjeblieft, wacht niet langer…ik wil dat je me neukt!'

Het was eruit en ze bleef het herhalen. Rachel genoot wellustig van het plagen en besloot het eindspel in te zetten. Ze raakte Tom even aan. Hij begreep haar onmiddellijk. Hij schoof weg van Jenny die totaal verbijsterd en gefrustreerd toekeek. In een soepele beweging knielde Rachel voor hem, tilde haar billen naar zijn heupen en terwijl ze samen in Jenny's ogen keken, fluisterde hij: 'Nee, dat is niet voor jou. Dat is voor Rachel.' Hij zag hoe Jenny in trance raakte en stootte diep in haar. Rachel brulde wellustig en ze sloten hun ogen, opgaand in het spel met elkaar. Jenny keek verbijsterd toe. Zo prachtig, zo geweldig, zo ongelooflijk dat ze dit mocht zien. Ze voelde zich vereerd dat haar geliefden haar lieten genieten van dit mooie schouwspel. Ze zag hoe hun uitdrukking zich verzachtte als ze naar elkaar keken. De dominante blikken weken voor overgave en liefde voor elkaar en haar. Rachel bereikte als eerste de sterren en Tom volgde in haar kielzog. Hun oerschreeuwen klonken luid in de kamer. Ze richtten zich in een laatste stuiptrekking samen op, om vervolgens allebei compleet uitgeput met een enorme plof op het bed neer te komen.

Jenny bleef heel stil zitten. Ze was niet meer verlegen met de situatie. Er gloeide volle bewondering en warmte door haar hele wezen, terwijl ze keek naar haar vrienden. Het werd stil. Er viel ook niets te zeggen dat niet net al was gezegd zonder woorden. Vijf minuten was er geen enkele beweging. Toen deed Rachel een oog open en richtte het vermoeid op Jenny.

'En? Denk je dat je de volgende keer de volle rol op je wilt nemen met ons?' Jenny keek alsof ze het in Keulen hoorde donderen.
'Hoe bedoel je?'
'Nou, we wisten niet of je er al werkelijk aan toe was om helemaal genomen te worden, snap je. Vandaar dat Tom.'
Jenny begreep nu volledig wat er was gebeurd en waarom.
'Ja, ik snap het nu. Het is goed dat jullie het zo gedaan hebben. Ik was zenuwachtig hierover ja. Maar ik vind jullie prachtig. Ik heb er geen woorden voor hoe fijn, hoe geweldig mooi en goed dit voelt. Ik ben denk ik wel klaar om de volgende keer "all the way" te gaan. Dank jullie wel dat je het zo hebt gedaan, daar ben ik blij mee.'

Half vier. Ze zette koffie terwijl Tom en Rachel zich nog aankleedden boven. Ze waren weer nuchter en Jenny herinnerde zich hoe ze hier gekomen was. Ze grijnsde bijna boosaardig toen ze een uurtje later weer bij haar scooter stond.
'Zo, meneer de redacteur. Ik heb in ieder geval al één belofte aan jou gehouden. De hele dag geen donder uitgevoerd. Althans, toch niet iets wat gepubliceerd kan worden.'

>> wordt vervolgd >>


venster sluiten