Een erotische ontdekkingtocht

33. Erotisch vervolg…

Rachel keek naar haar vriendin en zag aan haar gezicht dat er iets mis was.
'Jenny, Jenny. Laten we maar even een pauze inlassen want je lijkt me een beetje uit je doen. Trouwens, ik heb honger. We eten even samen, dan kun je wat bijkomen, oké?'
Ze stonden op en fatsoeneerden zich.

Opgetogen keuvelend, dekten ze de tafel. Jenny voelde zichzelf bijtrekken toen ze aanviel op de mand met brood. Gelukkig was er niks veranderd. Daarnet was ze niet meer zeker geweest hoe ze nu op Rachel moest reageren, maar die vulde de stilte met de gewoonlijke meidenpraat.
'Wil je nog thee, Rach?'
Rachel reageerde ietwat afwezig met een blik op de klok. 'Ja, dat is goed.'

Nog geen twee minuten later keek ze weer naar de tijd, merkte Jenny. Het onbehaaglijke gevoel borrelde weer op. Ze probeerde het te negeren. Ze besefte dat ze emotioneel wat uit haar evenwicht was en wist dat ze dan de neiging had om overal leeuwen en beren te zien. Maar bij de derde schielijke blik van Rachel klapte ze dicht. Ze hoorde nog nauwelijks wat haar vriendin vertelde, overtuigd dat Rachel eigenlijk wilde dat ze wegging maar het niet durfde te zeggen.
'Wat ben je stil ineens?'
'Jezus, Rachel, als je wilt dat ik wegga, zeg het dan gewoon!', snauwde ze. Het klonk ruwer dan ze eigenlijk had gewild.

'Pardon? Jenny toch, hoe kom je daar nou weer bij?' Rachel klonk al even geïrriteerd. 'Ja, hallo! Je zit maar aldoor stiekem naar de klok te kijken. Zo ben je anders nooit! Ga je nu zo doen omdat we…'
Rachel kon het niet verdragen en liet Jenny die zin niet eens afmaken.
'Oh, Jenny. Mijn god, meisje. Sorry, dat was helemaal niet waarom ik op de klok keek.'
Ze keek Jenny recht in haar ogen om haar woorden kracht bij te zetten. Vervolgens keek ze met gespeelde interesse naar de boterham in haar handen. Ze hield het stille staren even aan en sloeg toen met ongekende traagheid haar ogen weer op naar die van Jenny. Met de zelfde traagheid legde ze toen haar boterham neer en stond op uit haar stoel. Ze hield Jenny's verwarde blik gevangen in de hare en stak met een dominant gebaar haar hand uit.
'Kom', zei ze en het klonk Jenny als een bevel in de oren. De hete dreiging deed haar voelen alsof ze in drijfzand stond. Ze werd meegezogen en kon zich niet verzetten als ze dat al had gewild. Nog steeds gevangen in Rachels ogen stond ze op en liet zich in de intense stilte meevoeren, de trap op.

Rachel liep dicht achter haar, haar warme hand dwingend in Jenny's rug. De slaapkamer in, langs het bed naar de spiegel waar Rachel een paar uur eerder met zulke heel andere gevoelens naar zichzelf had staan kijken. Ze legde haar handen in Jenny's flanken, de muis van haar duimen heel vlak bij de rondingen van de prachtige borsten. Jenny hapte naar adem, voelde hoe Rachel haar tegen zich aantrok. Rachel keek over Jenny's schouder in de spiegel en ving weer haar blik.
'Weet je nog, op Chrissies verjaardag? Toen stond je ook hier.' Jenny knikte.
'Je maakte me gek, je voelde met je vingertje onder je jurkje toen ik binnenkwam en ik heb je toen net niet kunnen zien. Daar baal ik van. Dat ga je nu goedmaken.'

Jenny sloeg haar ogen neer, de hittegolf die Rachel door haar lijf stuurde was te veel. 'Kijk me aan!', dwong Rachel en Jenny deed trillend van onzekerheid en verlangen wat haar werd gevraagd.
'Kijk me aan en blijf me aankijken, want ik wil het zien. Ik wil het in je ogen zien, ik wil geen moment missen van wat er met je gebeurt nu.'
Bij het laatste woord begonnen Rachels handen te bewegen. Tergend langzaam zwierven ze over Jenny's lichaam. Steeds dreigend haar op haar gevoeligste plekjes aan te raken. Ze tilden even vederlicht haar borsten op en de duimen dreigden haar gezwollen tepels te raken. Maar nee, verder ging de reis weer, langs haar ribben en buik naar beneden, dieper en dieper. De hitte van tien vingertoppen op nog geen millimeter afstand van haar klitje. De palmen vol en warm op haar heuveltje. Jenny sloot onwillekeurig haar ogen.
'Niet wegkijken, liefje, kijk me aan', fluisterde Rachel hees. En op het moment dat hun blikken elkaar weer kruisten, schoven Rachels handen onder haar shirtje. Huid op huid. Ze kreunde wanhopig toen ze zag dat Rachel heel kalm bleef en plagend glimlachte…

>> wordt vervolgd >>