venster sluiten

Een erotische ontdekkingtocht

26.
Twijfel…

'Die ochtend kwam ze maar moeizaam op gang. Tom had haar warm en duidelijk heel gelukkig gekust voordat hij vertrok naar zijn werk maar Rachel deelde zijn gevoelens maar ten dele. Er bekroop haar een gevoel van twijfel dat ze niet precies kon duiden. Even was het weg toen ze de kinderen naar school bracht. Ze vroeg juf Diana of ze mochten overblijven tussen de middag.

Tijd. Ze had tijd nodig om na te denken, tot zichzelf te komen. Tijdens de korte wandeling terug naar huis, sloeg de twijfel in alle hevigheid toe. Ze voelde zich gejaagd en zocht naar de oorzaak van haar twijfel. Waren het gewoon zenuwen over de eerste echte keer die aanstaande was? Nee, ze keek daar zelfs met verlangen naar uit. Stille angst misschien om Tom te verliezen? Ze vertrouwde hem en Jennifer blind en in de jaren dat die twee elkaar al kenden was er nog nooit zelfs maar de schijn van een flirt geweest. Nee, ook dat was het niet. Waarschijnlijk was ze gewoon moe en ontdaan door de heerlijke gebeurtenissen van de vorige avond.

Ze probeerde het gevoel van zich af te zetten door de bovenverdieping eens goed onder handen te nemen. De slaapkamers van de kinderen boden altijd genoeg afleiding. Allemachtig, wat een ongelooflijke puinhoop wisten die toch steeds in een mum van tijd te maken. Vooral Chrissie met haar eeuwige gefröbel aan de babybornpop die oma haar, Rachel’s bezwaren ten spijt, cadeau had gedaan. Het arme schaapje werd door haar kleutermoeder maar liefst vijf keer per half uur in een ander klofje gestoken en het vorige smeet Chrissie zonder verder omkijken op de grond. Na een goed uurtje was ze aan de ‘masterbedroom’ toe. Toen ze de lakens afhaalde, viel haar oog op haar spiegelbeeld in de grote wandspiegel. Ze richtte zich op en bekeek zichzelf eens kritisch. En daar was het weer. Een golf van onrust joeg het bloed naar haar slapen.

‘Wat erg’, fluisterde ze voor zich heen en staarde vol afkeer naar haar buik. Ze draaide zich een kwartslag om en met een schok zakten haar schouders in elkaar. Haar buik, haar billen, ze had nauwelijks nog een taille. Haar zwangerschappen hadden haar vrouwelijke figuur zo veranderd. Ze zag het met nieuwe, bange ogen. De oorsprong van haar akelige twijfel was haar nu meer dan duidelijk; Jennifer zou vast op haar afknappen. Ze voelde hoe haar middenrif akelig samentrok en haar ogen prikten.
‘Tom, jongetje, waarom ben je er nu niet?’ fluisterde ze hees tegen de enige waarvan ze wist dat hij haar mooi vond zoals ze was. Hij wist haar altijd op te beuren van haar twijfel over zichzelf. Op de rand van het bed, tussen de half afgehaalde lakens huilde ze met haar hoofd in haar handen van schaamte en onzekerheid. De spiegel had haar genadeloos met de harde werkelijkheid geconfronteerd. Zou Jennifer haar nog willen als ze haar zag?

>> wordt vervolgd >>


venster sluiten