Een erotische ontdekkingtocht

25. De ontlading…

'Mijn hemel… Ben je daar nog, Jennifer?' zuchtte Rachel, die zichzelf als eerste weer onder controle had. Ze keek naar Tom die tussen hun kleren in elkaar gedoken zat.
'Mmm, ooh, mmm, ja, ik geloof het wel', was alles wat hij uit kon brengen.'
"Jenny, mijn meisje, is alles oké liefje?' vroeg Rachel zachtjes. Ze leefde diep mee met haar vriendin die ze zo getergd had.
'Ja, vrouwtje, alles is goed hoor. Ik ben helemaal leeg, op. Zo'n fijn gevoel...'
'Ik ook. En zo te zien Tom ook, die kan niet eens meer praten', vertelde Rachel en ze beschreef de toestand waarin hij verkeerde.
'Nee hallo!' klonk het vermoeid op de achtergrond. 'Vinden jullie dat gek?! Stelletje geile meiden, jullie maken me helemaal gek…'

Ze giechelden om zijn gespeelde boosheid. 'Dat gaat nog wat worden als hij ons echt moet pakken', lachte Rachel.
'Tssss', reageerde hij hooghartig. 'Pas maar op, ik neuk jullie tot je duizelig bent.'
'Oh ja hoor, schat. Dat zal wel. Zie eerst maar eens dat je hier overheen komt', pestte Rachel. Jennifer schaterde het uit. 'Weet je wat ik ga doen? Zoeken jullie het effe lekker samen uit, zeg! Ik duik m'n nest in!' Jen hoorde hoe ze afscheid namen en riep:
'Dag, Tommy, ik vond het heerlijk, hoor!' Ze hoorde hoe hij knorrend wegliep.
'Ja, doei, Jenny, tot gauw. Slaap lekker.'
'Nou, die heeft het gehad', zei Rachel nuchter. 'Hoe is het nou met jou?'
'Ik voel me dolgelukkig, Rach, en erg moe.'
'Zullen we afsluiten? Misschien nemen we morgen nog even contact op. Kunnen we nog even napraten. Nu wil ik alleen nog maar douchen en slapen.'
'Oké, ik ga ook. Dag Rach, bedankt hoor, ik vond het echt heel fijn.'
'Ging ik niet te ver? Tom had medelijden met je.'
'Het was precies goed, Rach. Je voelde haarfijn aan wat ik nodig had.'
'Dat hoopte ik al. Tom is een man, hè. Hij begreep niet helemaal dat dit is wat je leuk vindt. Ik denk dat hij me een beetje te streng vond, maar aan de andere kant vond hij het toch ook heel spannend. Hij zal er wel aan wennen, ik heb het er nog wel over met hem.'
'Het is ook zo nieuw, voor ons alledrie eigenlijk. Maar het was goed, hoor, zeg 'm dat maar.'
'Doe ik. Welterusten, tot morgen.'

Ze zag hoe in het beeldscherm het einde van de chatsessie werd aangekondigd en hoorde hoe de lijn verbroken werd. Wilt u bewaren? vroeg het programma. Ze bracht haar hand naar haar mond en dacht even na. Ach, waarom niet? Dan kan ik het morgen nog eens nalezen…als ik de puf heb, lachte ze in zichzelf. Toen ze uitgelogde, realiseerde ze zich hoe koud ze het ineens had en liet de douche warm lopen. Met haar rug tegen de tegelwand geleund wreef ze met haar handen over haar gezicht en bedacht hoe zeer ze had genoten. 'Meer nog dan van alle echte vrijpartijen in mijn leven bij elkaar', zei ze hardop tegen zichzelf. Ze probeerde zich voor te stellen hoe het zou zijn als het werkelijk zou gaan gebeuren, maar durfde die gedachte niet volledig uit te werken. Dan werd ze vast krankzinnig, besloot ze.
Even later gleed ze, diep onder het dekbed gedoken, in een tevreden, droomloze slaap.

Toen Rachel met de handdoek nog om haar lichaam de slaapkamer inliep, zag ze in het schaarse licht van de ganglamp dat Tom al vertrokken was. Ze glimlachte naar zijn ontspannen slapende gezicht en aaide hem kort over zijn haren. 'Gekke vent', lispelde ze en schoof even later voorzichtig naast hem. Ze was nu al benieuwd naar wat hij morgenochtend als eerste zou zeggen…

      De Eerste Keer
      De droomstraf

Hij zei niets. Hij keek alleen naar haar. Met een hand onder zijn hoofd en de andere op haar buik. 'Hoi, hoe is het?', vroeg ze. 'Goed, en met jou?' Hij gaf haar een ondeugende knipoog. Ze kropen nog even bij elkaar en stelden vast dat het prima was verlopen gisteravond. Ze zouden Jennifer vanmiddag wel even bellen om te vragen of zij zich ook zo voldaan voelde. En dan werd het onderhand tijd om de eerste échte keer te plannen.
'Ga je haar dan meteen die droomstraf geven?' informeerde hij.
'Tja, dat zal een beetje afhangen van hoe het dan loopt, toch? Misschien is het niet zo verstandig om er direct mee te beginnen. Aan de andere kant, misschien wil ze het zelf maar al graag. Dat zien we dan wel, vind je niet?'

Jennifer opende met moeite haar ogen en trok haar knieën op om nog even opgerold onder de dekens te verdwijnen. Ze voelde hoe pijnlijk haar dijbenen waren en lachte in zichzelf. Niet zo gek, hè, na al die jaren en dan meteen zo'n heftig spelletje.

>> wordt vervolgd >>