venster sluiten

Een erotische ontdekkingtocht

20.
Spelregels…

'Wat denk je dat daar nou gebeurt?' vroeg Tom toen hij en Rachel samen achter het beeldscherm zaten om het bericht te versturen. 'Pfff, weet ik niet. Waarschijnlijk wordt ze gek van nieuwsgierigheid. We zullen het nog een beetje erger maken, mee eens?' Hij knikte instemmend, zelf brandend van nieuwsgierigheid naar haar reactie. In de loop van de weken hadden ze samen genoten van de groeiende onzekerheid waarin Jennifer steeds duidelijker verkeerde. Het was waanzinnig spannend om zo met macht te spelen en te merken dat het meisje er zo verlangend op reageerde. En met het plannen van elke volgende stap steeg ook hun eigen verlangen. 'Wat dacht je hiervan?' vroeg Rachel toen ze de tekst klaar had.

Jennifer,
Het spel is begonnen, dat heb je gemerkt. Maar elk spel heeft regels en wij willen weten of je je daaraan wilt houden. Vertel ons daarom hoe je je na ons briefje hebt gevoeld. Was dat een fijn gevoel of juist niet? Kun je echt leven met de afhankelijkheid en onzekerheid zoals je die gefantaseerd hebt. Wij genieten hier erg van, maar alleen als we zeker weten dat het ook voor jou goed is. Ben je gehoorzaam geweest en heb je gedaan wat we wilden? Hopelijk schrijf je gauw terug.
Liefs,
Tom en Rachel

Het was al over negenen toen ze na het uitwerken van het interview de spullen op haar bureau opruimde. Ze sloot het Wordprogramma, gaf het uitlogcommando en liep naar de keuken. Er lag nog een artikel op uitwerking te wachten maar dat kwam morgen wel. Ze had er nou geen zin meer in en verlangde alleen nog naar haar bed. Toen ze in de keuken nog een glas melk inschonk en het pak terug in de koelkast zette, viel haar oog op het vriezerdeurtje bovenin. Het zakje! Mail! Hmmm, dan moest haar bed nog maar even wachten. Ze zou vast van nieuwsgierigheid toch niet kunnen slapen. Het scherm meldde dat ze haar pc veilig uit kon zetten. Ze drukte echter op restart en opende het mailprogramma. De ouwegetrouwe Derrick kondigde de binnenkomst van een nieuw bericht aan. Oh ja hoor, haar provider met een onderhoudsaankondiging! Dat was net waarop ze zat te wachten. Hopla, ongelezen in de digitale prullenbak. Met een blik op de inbox zag ze een tweede bericht arriveren. Nog meer onzin? Nee! Daar waren ze! Nog altijd blij? zo luidde de titel.

Tegen half tien zoefde haar antwoord door de glasvezel. Nadat 'Aart' zijn 'kaart' weer had aangemeld, opende Tom de inbox over de foto van twee druk beffende meisjes die hij op zijn favoriete sexsite had gevonden.
'Rach! Jenny's mail komt binnen!'
'Yes, laat maar eens zien', reageerde ze en keerde zich naar de pc.

Liefste Tom en Rachel,
Het was erg moeilijk hoor, de afgelopen weken. Ik was bang dat je er liever niet mee wilde doorgaan. Jullie lieten zo lang niks horen. Nu weet ik gelukkig dat het niet de reden van de 'stilte' was. Dat jullie mij op die manier afhankelijk en onzeker houden, vind ik waanzinnig spannend en nog veel heerlijker dan ik had gefantaseerd. Ja, ik wil nog steeds. Gehoorzaam ben ik ook geweest. Het zakje is stijf bevroren. Ik zie uit naar zaterdagavond.
Ik denk voortdurend aan jullie,
Jennifer

De volgende ochtend las ze een nieuw bericht van haar minnaar en minnares met als onderwerp Spelregels:

Jen,
We zijn erg blij, dat je zo gehoorzaam bent. Dat is dan ook spelregel nummer 1.
De tweede is: stel nooit vragen. We vertellen niet wat we van plan zijn. Dat merk je vanzelf als je doet wat wij je opdragen. Meer spelregels zijn niet nodig. Je volgende opdracht weet je al, dus we ontmoeten je graag zaterdagavond. Draag dan alleen de panty, verder niets (zorg dus dat de kachel hoog staat!).
Als je maar niet denkt dat we het niet merken als je ongehoorzaam bent!
Tom en Rachel

Verbluft staarde ze naar het scherm. Haar hart begon onstuimig te kloppen. Wat zouden ze voor haar in petto hebben…?

>> wordt vervolgd >>


venster sluiten