Een erotische ontdekkingtocht

14. Het voorspel …

Met trillende handen wreef Jennifer de lange jurk glad en bekeek zichzelf in de lange spiegel. Mijn god, ze voelde zich op en top vrouw en zag dat het uit haar hele houding sprak. Wat een fantastisch gevoel, zo heftig, zo diep, wat was het ontzettend lang geleden dat ze zo was geprikkeld. Eigenlijk kon ze wel stellen dat ze zich nog nooit zo begeerlijk had gevoeld. Wat was ze mooi en wat voelde ze zich goed. Het was heerlijk om stiekem naakt te zijn en ze was zich van alles zo bewust. Ze besefte dat ze gloeide van de hitte tussen haar benen en tilde voorzichtig haar jurk omhoog om zich daar aan te raken. Haar vingers werden als het ware tussen haar benen gezogen, zo ongelooflijk nat was ze. Verdorie, als dat maar geen problemen opleverde. Het zou toch niet zo fraai zijn als ze straks na een poosje zitten opstond en er een donkere, natte plek te zien zou zijn…

'Laat me alvast eens naar je kijken', klonk het zachtjes achter haar. Ze schrok van Rachel en liet de jurk haastig terugvallen.
'Niet schrikken, liefje, je bent prachtig, zo mooi.'
'Oh, Rachel, jij ook. Je ziet er zo lief uit, ik zie je graag zo...'
'Dat vind ik fijn om te horen, meisje', fluisterde Rachel terwijl ze haar handen naar haar uitstak. Voordat ze elkaar in de armen konden nemen, snerpte de deurbel. Een hoog geluid dat de intimiteit verstoorde. Ze schoten in een giechellach en staarden elkaar aan, wachtend op wat komen ging. Na de klik van het voordeurslot hoorden ze Tom.
'Hallooooo, die pa en ma! Kom erin, joh!' Het klonk het een beetje erg hard en overdreven, duidelijk bedoeld om de dames in de slaapkamer op de hoogte te brengen van het feit dat ze niet langer boven konden blijven. Ze giechelden om deze fraaie waarschuwingsmethode die Tom ter plekke improviseerde en Rachel greep Jenny's handen.
'Kom, we moeten naar beneden hoor, anders komt het niet goed.'

Hij hoorde ze aankomen en keek vol spanning naar de deur waar ze zouden verschijnen. Met een ongelofelijk stoute glimlach om zijn lippen begroette hij de twee vriendinnen.
'Hé hallo zeg, zijn jullie eindelijk klaar!' Plagend benadrukte hij het laatste woord en genoot van de hoogrode blos die hij op hun wangen zag verschijnen.
'Het is toch wat met die wijven, hè, staan ze zich de hele avond een beetje op te tutten en ik maar werken! Nou mogen jullie eens wat doen!' Rachel liep hem voorbij met een klein kneepje in zijn hand en begroette haar ouders. Jennifer liep ondertussen naar de koffiezetter.
'Hoe gaat het?', hoorde ze Tom aan het andere eind van het aanrecht vragen. Ze keek hem aan.
'Oh goed hoor, hoezo?' Ze zei het luchtig en zag hoe hij zich zonder woorden met een gemeen glimlachje terug naar de kamer begaf. Hij verdween uit het zicht en ze keerde zich weer naar het apparaat.
'Dat zal wel overgaan', hoorde ze hem nog zeggen, alsof hij het tegen de menigte in het algemeen had.

Haar knieën knikten zo hevig dat ze haast door haar benen zakte na zijn opmerking.
'Wat, lieverd? Wat zal er nog wel overgaan?' vroeg Rachel hem opvallend overdreven.
'Oh, Jennifer heeft het koud geloof ik, maar dat zal nog wel over gaan.'
'Ja hoor, dat denk ik ook wel. Het wordt straks vanzelf warmer hier', zei Rachel dubbelzinnig. Oh, verschrikkelijk, wat konden deze mensen plagen, zalig plagen. De koffie die ze zette zou vast een hoop commentaar opleveren, want ze wist absoluut niet meer waar ze mee bezig was. Wat erg! Ze zag enorm op tegen de avond. Aan de andere kant wond het haar ook vreselijk op.
Want wat zou er daarna gebeuren…

>> wordt vervolgd >>