|
|
|
Een
erotische ontdekkingtocht Ze aarzelde. Moest ze nou al meteen de tas met haar jurk en toebehoren mee naar binnen nemen? Of zou ze eerst naar binnengaan, groeten en dan later omlopen? Besluiteloos stond ze naar haar scooterzadel te staren tot ze opschrok van de bekende droge piep van de klink van de achterdeur. 'Hoi, Jen! Kom je nog binnen of ga je de hele avond daar in de kou staan?', plaagde Tom haar. 'Ja ja, ik kom, wacht even', bitste ze terug en pakte de tas uit de bergruimte. Ze hoopte dat hij weg zou gaan uit de deuropening zodat ze niet langs hem heen hoefde te dringen om naar binnen te komen. Zo dicht langs hem te moeten lopen na alles wat ze met hem gedaan had in haar fantasieën de afgelopen dagen zou ze even niet aankunnen. Haar gevoelens zouden vast op haar voorhoofd geschreven staan en hij zou er zeker om moeten lachen. Helaas week hij geen duimbreed. Hij bleef in de nauwe doorgang staan. De enige manier waarop ze niet langs zijn lange mannenlijf zou hoeven wrijven was hem een flinke duw te geven. Ze wist niet of dat zo'n goed idee zou zijn. Plagend zei hij,
'we dachten al dat je in de sloot gereden was.' Hij torende hoog boven
haar uit en ze moest haar hoofd in haar nek leggen om hem aan te kunnen
kijken. Nog voor ze iets terug wist te zeggen, boog hij zich langzaam
naar haar toe met een ongelooflijk warme blik in zijn ogen. Toen draaide hij zich met een ruk om en liep naar de huiskamer. 'Je bent niet bepaald beleefd, Jen. Schiet nou eens op, de koffie staat hier koud te worden.' Verlegen liep ze achter Tom de kamer in. Gelukkig, er is verder nog niemand, dacht ze opgelucht en keek naar Rachel. God, wat zag ze er heerlijk uit. Jennifer voelde een rilling van geluk door haar lichaam schieten bij de zalige aanblik die haar vriendin bood. Ook bij haar moest ze vanavond maar uit de buurt blijven, want ze was nog mooier dan ze in haar fantasie had gedroomd. Rachel leek het te voelen en begroette haar hartelijk, minstens twee meter afstand bewarend. 'Dag lieverd, je
bent gelukkig droog aangekomen, wat een rotweer, hè?' Rachel keek hoe
haar vriendin langzaam de trap opliep. De gedachte dat Jennifer straks
zonder slipje zou rondlopen tussen de gasten wond haar ongelooflijk
op. Ze kon bijna niet wachten tot Jenny weer terug zou komen en het
spel eindelijk kon beginnen…
|
|
|