Een erotische ontdekkingtocht

12. De voorpret …

Al zesduizend keer had ze tussen de deurtjes van haar klerenkast gegluurd naar haar lange, zwarte jurk. En even zo vaak had ze zich afgevraagd hoe het mogelijk was dat Rachel nog onthouden had dat ze die had. Ze had 'm precies één keertje aan gehad deze zomer, naar het discofeest van de buurtvereniging. Dan moest het zeker al een bepaalde indruk op haar hebben achtergelaten. Jen vroeg zich af hoe lang haar vrienden hier al mee bezig waren. Ach, het deed er ook niet toe. Het was allemaal gewoon zo heerlijk en ze keek uit naar zaterdagavond. Toch vond ze het wel een beetje griezelig. Zouden ze er zelf wel goed over hebben nagedacht? En, oh jee, hoe moest dat eigenlijk? Ze kon onmogelijk met een jurk op haar scooter naar daar rijden. En zeker niet met die zalige panty, dat was vragen om een blaasontsteking! Verdorie, daar moest ze Rach toch even over inlichten!

'Èh, hoi Rach, met Jen.'
'Hoi, Jen!'
'Zeg èh, luister eens, over zaterdag, ik zit met een probleem…' Oh god, raasde het door Rachels hoofd, we hebben haar toch verkeerd ingeschat, die komt mooi niet…
'Je kunt niet komen zeker?'
'Ik, niet komen? Nee hoor, hoe kom je erbij, juist wel, gekkie. Ik kan alleen niet in de gevraagde outfit op mijn scooter gaan zitten natuurlijk dus…'
'Oh shit, ja, haha, foutje Jen, daar hebben we echt geen moment aan gedacht. Je hebt gelijk. Wacht eens, misschien kan Tom je even ophalen…'
'Nee, nee! Rachel, nee hoor, dat niet! Ik ga echt niet in die toestand met Tom alleen in de wagen, ben je betoeterd! Dat doe ik niet, ik schaam me dood!'
'Ha ha, gekkerd, hij doet je heus niks hoor...'
'Nee, maar ik vind dat nou niet de bedoeling. Het is toch ook niet fijn voor hem? Hij wordt vast erg opgewonden en dan mag hij er niet naar handelen. Nee, ik wilde vragen of ik me bij jullie mag verkleden, dan neem ik het gewoon mee, snap je?'
'Oh jee, ja, dat hoef je niet te vragen, prima oplossing.' 'Wat ik ook vragen wilde, hebben jullie eigenlijk wel bedacht dat ik daar zo rondloop in huis terwijl jullie familie op bezoek hebben? Stel je voor dat ze iets merken?'
'Ja natuurlijk, dat is juist het spannende. Het is heerlijk om zoiets te weten terwijl niemand iets in de gaten heeft. Dat je opgewonden bent en je vreselijk in moet houden omdat je niets mag laten merken. Daar gaat het juist om, lekker toch?'
'Hmmm, je hebt gelijk dat is ook zo. Maar ik wou even zeker weten dat jullie daarover hadden nagedacht.'
'Daar moet jij je helemaal niet druk over maken. Jij moet alleen zorgen dat je er heerlijk uitziet zaterdagavond!'
'Oké, Rach, ik begrijp het. Jij bent de baas. Vind ik wel lekker, dat weet je wel hè?'
'Ja, juist daarom. Verder nog vragen?'
'Nee, dat was het.'
'Prima, dan zien we je zaterdag, doei.'

Even staarde ze verbijsterd naar de hoorn. Wat klonk dat allemaal zeker en doordacht, ongelofelijk. En fijn. Ze voelde dat ze gewoon niet moest twijfelen. Dat stonden ze niet toe. Gewoon doen wat er werd opgedragen, verder niks. Wat een lekker gevoel van spanning! Dat zou nog wat worden zaterdag! Hemel, was het maar vast zover! Wat ze kon verwachten? Ze wist het niet, maar dat ze vreselijk opgewonden zou raken, wist ze wel zeker…

>> wordt vervolgd >>