Een erotische ontdekkingtocht

5. You've got mail...

In één oogopslag zag ze het onbekende adres tussen de bekende staan. En de titel van het mailtje zei genoeg: Van Hij en Zij. Haastig opende ze het bericht en voelde haar maag nog heviger kriebelen bij het lezen; 'hoe is het mogelijk, ze willen me ontmoeten!' Drie uur later had ze haar tekst klaar en klikte op zenden. Wauw, ze wist het weer! Zo voelde het als je echt leeft! Het ging ineens wel allemaal erg snel zeg, heerlijk. Misschien zou ze nu toch Rachel even moeten bellen en vertellen waar ze mee bezig was. Nee, toch maar niet. Ze zou dit zalige gevoel helemaal ontnuchteren met haar verstandige opmerkingen. Nog maar even wachten tot ze meer wist. Dat was nog vroeg genoeg om haar vriendin in te lichten.

'Wat heb je met de andere reacties gedaan?', vroeg hij haar met zijn hoofd in de koelkast die hij afspeurde naar een flesje bier. Ze vertelde hem dat ze die met een half oog gelezen had, op zoek naar de reactieadressen en een standaard afwijzingsbriefje had verstuurd. Hij lachte en meende dat het toch wel zielig was voor die vrouwtjes. Ze smaalde en zei: 'Da's 't risico van het vak, toch?' 'Aaah, het is Aart met een kaart', pruttelde het zeikerige stemmetje uit de computerboxen. Hij liep uit gewoonte langs het scherm en opende achteloos het binnengekomen bericht. 'Oh, wacht even! Hé, kom eens gauw, schat, het is Jennifer!' Hij wachtte met lezen tot ze naast hem stond en zag aan haar gezicht hoeveel plezier ze had. 'Laat zien!'

Lieve Hij en Zij,
Ja nou, en of dit spannend is! Nou weten jullie wel mijn naam en ik nog steeds niet die van jullie. Wat een lief gemeen spelletje. Is dit een voorproefje van wat ik verder kan verwachten? Want dan ben ik erg gelukkig. Ik vind het heerlijk om in onzekerheid te blijven. Maar jullie krijgen wel zekerheid van mij hoor, zo ben ik. Aanhankelijk, maar eigenlijk moet je dat zien als afhankelijk. Wel gek, maar het is nou ineens al een stuk gemakkelijker om jullie te schrijven. Toch wil ook ik niet verder meer dralen en jullie graag ontmoeten. Hoe gaan we dat doen?
Liefs, Jennifer.

Nog geen half uur nadat ze haar bericht had verstuurd, hoorde ze de Duitse krimitune weer afgaan. Ze was er al zo goed als zeker van dat zij het waren. Jawel! Met bijna puberale pret las ze het bericht:

Lieve Jennifer,
De spanning stijgt ook hier. We zouden haast zeggen; heb je straks nog iets te doen? Of moet je al gaan slapen?
Hij en Zij

Ze kon haar ogen niet geloven. Nu? Direct? Jeetje, tja… Met ongekende snelheid vlogen haar vingers over het toetsenbord. Ze waren niet eens bij de pc weggelopen, zo zeker waren ze dat er binnen 'no time' weer een mail zou binnenkomen. En ze kregen gelijk:

Lieve Hij en Zij,
Ja! Ik bedoel, nee, ik hoef nog niet te slapen en ja, ik heb dus nu niks te doen!

Kleed je dan maar warm aan, Jennifer, en kom binnen een uur naar het sluisje aan de zeedijk. Lukt je dat?

Oh ja, waarschijnlijk wordt het zweven geblazen, maar ik zal er zijn!

Okee, tot zo dan. Neem wel een telefoon mee, hoor, want het is al laat en erg donker. Je kunt ons dan bellen als er iets misgaat. Doen hoor, dit is het nummer…

Met bonkend hart las Jennifer het laatste bericht. 'This is it, nu gaat het gebeuren', schoot het door haar heen. Wat kon ze in godsnaam verwachten…?

>>> wordt vervolgd >>>